ΤΡΥΦΕΡΑ
Το απρόσμενο γίνεται γλίστρημα μιας ώρας που δεν λέγεται χρόνος
Κουρδιστό καλειδοσκόπιο η μνήμη μιας χρήσης
Μπλέκεται στο ντεγκραντέ της διαφάνειας
Παρακολουθώ την δύση στο χείλος του ορίου
Πού χάνομαι και πού αρχίζω;
Το συνεχές των παντοτινών
βρίσκεται στο ακριβές του ακαθορίστου
που μοιάζει να εφάπτεται του τετελεσμένου
Παρακολουθώ δίχως όρους
δίχως νόμους
τα απεριόριστα
και η μεταμόρφωση συμβαίνει ακαριαία
Το φανταστικό φάντασμα της φαντασίωσης
πλέει τώρα κάτω από την μεμβράνη
σε θερμοκρασία ταμπού
Οι αριθμοί όταν λιώνουν γίνονται πλοκάμια
που απαλά γδύνουν το ανύπαρκτο
μέχρι το τέλος του
όπως κάνουν τα σαλάχια μεταξύ τους
Χωρίς δέρμα
Δεν υπάρχει δέρμα
παρα μόνο η υποψία εκείνου που είπε πρώτος
«σε προσέχω»
*


Comments
Post a Comment